Wednesday, 8 April 2009

RPG

Role Playing Games

Games?? Παιχνίδια???
-Αμάν παιδάκι μου, 30 χρονών έφτασες, ακόμα με παιχνίδια παίζεις??

Κλασσική αντίδραση όσων μαθαίνουν ότι ακόμα παίζουμε παιχνίδια. Το θέμα είναι όμως ΤΙ παιχνίδια. Και δεν μιλάω για τα rpg σε υπολογιστές (βλέπε Warcraft, Gothic, Diablo κ.α.) αλλά για pen & parer. Κλασσικά πράγματα: Ζαράκια, βιβλιαράκια, μινιατούρες, σοκολατάκια για τέρατα και όλα τα σχετικά... :-)

Τι είναι τo rpg?
Παιχνίδι ρόλων: είναι ένα παιχνίδι στο οποίο οι συμμετέχοντες αναλαμβάνουν το ρόλο φανταστικών χαρακτήρων και μέσω συνεργασίας δημιουργούν ή παρακολουθούν ιστορίες. Οι συμμετέχοντες καθορίζουν τις ενέργειες των χαρακτήρων τους εν μέρει βασισμένοι στον σχεδιασμό του χαρακτήρα τους, και οι ενέργειες πετυχαίνουν ή αποτυγχάνουν σύμφωνα με ένα, συνήθως πολύπλοκο, σύστημα κανόνων και οδηγιών. Στο πλαίσιο των κανόνων, οι παίκτες μπορούν να αυτοσχεδιάσουν ελεύθερα˙ οι επιλογές τους καθορίζουν την κατεύθυνση και την έκβαση των παιχνιδιών.

Τι μας προσφέρουν?
Τα παιχνίδια ρόλων προάγουν περισσότερο τη συνεργασία και την κοινωνικότητα
Η επικοινωνία μεταξύ των παιχτών είναι άμεση και όχι μέσω της ψυχρής οθόνης
Το μυαλό ακονίζεται και η φαντασία οργιάζει… :p
Η ώρα περνάει ευχάριστα παρέα με φίλους

-Ναι λοιπόν, εγώ θα συνεχίζω να παίζω rpg,θα συνεχίσω να αγοράζω πολύχρωμα-πολύπλευρα ζαράκια, θα συνεχίσω να διαβάζω «παραμύθια», θα συνεχίσω να αγνοώ τα παιδιά στο σχολείο που προσπαθούν να με πείσουν να παίξω rpg σε υπολογιστή και θα συνεχίσω να αφήνω τους υπόλοιπους να γκρινιάζουν!!!!! :-)

Para gustos colores!!!!

Tuesday, 7 April 2009

Δυο Ναυαγοί

Ξύλα, κουπιά σπασμένα,
δυο ναυαγοί σ' ένα μαδέρι
παλεύοντας ποιος τον άλλονε να πνίξει...

Ήταν αυτό που απόμενε
απ' το μεγάλο στόλο της εφηβικής φιλίας.


Τίτος Πατρίκιος
(από το Mαθητεία ξανά, Διάττων 1991)

Sunday, 5 April 2009

Albrecht Durer

Θα μπορούσα να γράφω ολόκληρα κατεβατά για τον Durer, θα περιοριστώ όμως στα βασικά!

Ο Άλμπρεχτ Ντύρερ (Albrecht Dürer, 21 Μαΐου 1471 - 6 Απριλίου 1528) ήταν Γερμανός ζωγράφος, χαράκτης και μαθηματικός. Υπήρξε σημαντικός καλλιτέχνης της εποχής του, συμβάλοντας καθοριστικά στη διάδοση των ιδεωδών της Ιταλικής Αναγέννησης. Έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στη Νυρεμβέργη, που αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά κέντρα της Γερμανίας, αλλά ταξίδεψε αρκετά κι επισκέφτηκε την Ιταλία δυο φορές, γεγονός που επηρέασε βαθιά το έργο του, από το οποίο ξεχωρίζουν οι ξυλογραφίες και τα χαρακτικά. Τα έργα του διαδόθηκαν σε όλη την Ευρώπη κι αργότερα απέκτησαν παγκόσμια φήμη.

Γνωστά έργα

Φιλοτεχνημένη το 1514, η Μελαγχολία Ι ίσως είναι το πιο αποκρυφιστικο χαρακτικό του Durer: ένα παγκόσμιο αριστούργημα, που η περίπλοκη ερμηνεία του αποτελεί πάντα πρόκληση για τους μελετητές.
Επάνω σε μια νυχτερίδα με ανοιχτά φτερά υπάρχει η επιγραφή του έργου, που αναφέρεται στο πρώτο στάδιο της μελαγχολίας.

Ο Άγιος Ιερώνυμος Στο Σπουδαστήριό Του. Αυτό το χαρακτηκό χρονολογείτα το 1514 που θεωρείται από τις καλύτερες χρονιές του Durer ως χαράκτη. Το δωμάτιο μέσα στο οποίο ο άγιος απεικονίζεται να γράφει είναι ένα αριστούργημα προοπτικής και φωτός.



Οι υδατογραφίες του Durer που αναπαριστούν την φύση, συνθέτουν μια ανεξάρτητη συλλογή σε όλο το έργο του. Σε μερικές από αυτές επικεντρώνεται στην όχη των λουλουδιών και των ζώων. Σε άλλες αναπαράγει τα χρώματά τους με εκπληκτικά αποτελέσματα.


Εγώ πάντως τον προτιμώ χαράκτη!! :-)

Η Τράπουλα





Η αγάπη είναι μια τράπουλα σημαδεμένη
μονάχα ό,τι ξόδεψες σε προστατεύει
αν ήμουνα παιχνίδι θα 'χες κερδίσει
αν είχα φαντασία θα σ' είχα ζωγραφίσει
σε φύλλα γυάλινα να τα κάνεις κομμάτια
κι αλίμονο αν είχα ένα μαχαίρι αντί για μάτια
ας μην μπορούσα να αρνηθώ ποτέ μου
πως αν ήμουνα γωνιά θα σ' είχα αποκοιμίσει
αν ήμουνα βροχή θα σ' είχα ποτίσει
αν ήμουνα σκιά θα σ' είχα κρύψει
αν ταξίδευα στ' αλήθεια θα σε συναντούσα
σε κάθε σταυροδρόμι χίλιες φορές θα σε φιλούσα
αν ήμουν όπλο θα σ' είχα προστατέψει
και στην κάρδια το χρόνο θα 'χα σημαδέψει
αν ήμουνα ιερέας σαν προσευχή
με τη γλώσσα μες στα δόντια μου θα σε φορούσα
αν ήμουνα πιστός θα ήσουνα ο ψαλμός μου
με τα δάχτυλα στα χείλια μου θα σε τραγουδούσα

Αν ήμουνα αγκαλιά θα σε είχα πείσει
με χείλια ματωμένα θα σ' είχα νικήσει
αν μου έφτανε η ανάσα θα σε ξεδιψούσα
αν είχα εύκολα τα λόγια θα σε σταματούσα
σε κάθε σταυροδρόμι θα σε σταματούσα
μα αν ήμουν σταυρός, θα σε καρφώναν ακόμα
κι όμως σαν το κλέφτη, σαν το δολοφόνο
κρύβομαι στο φως της διαδρομής σου
για να κλέψω τα βήματα, την όμορφη σκιά σου
να αγαπήσω το σκοτάδι, φτάνει να 'μαι κοντά σου
να σε κάνω δικιά μου ατέλειωτες ώρες
τόσο δικιά μου που να μπορώ να σε σκοτώσω
πριν με δεις να φεύγω μόλις ξημερώσει
κι εγώ να σου χρωστάω που ζω, να σου χρωστάω
γιατί η αγάπη είναι μια τράπουλα σημαδεμένη
κι όλοι εμείς στα νύχια της οι βαφτισμένοι
κι αν η αγάπη είναι γεμάτη σημάδια να μαντέψω
συγχώρα με αν δεν προλαβαίνω πάντα να τα δω
συγχώρα με που προλαβαίνω πάντα να αμυνθώ

Στίχοι / Μουσική : Χρήστος Θηβαίος